Matka Boża Bolesna
f
SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ LICHEŃSKIEJ


 

Sanktuarium
 

Historia zgromadzenia

św. Joanna Francuska


Medalion Sióstr Anuncjatek


Od marca 2009 r. w licheńskim Sanktuarium posługują siostry anuncjatki. Jest to wspólnota monastyczna, klauzurowa, założona w 1502 r. przez św. Joannę de Valois, królową Francji. Joanna, jeszcze jako dziewczynka, pytała Matkę Bożą w jaki sposób mogłaby Ją uczcić. W sercu usłyszała słowa Maryi: "Zanim umrzesz, założysz zakon na Moją cześć. To największa radość, jaką możesz uczynić Mojemu Synowi i Mnie...".       
Współzałożycielem zakonu był franciszkanin, Sługa Boży o. Gabriel Maria.
      
Pierwszy klasztor powstał w Bourges we Francji. Po śmierci św. Joanny (zmarła 4 lutego 1505 r.) powstawały nowe klasztory i fundacje dzięki o. Gabrielowi Marii, który z wielkim zaangażowaniem kontynuował dzieło św. Joanny. Gdy umierał, zostawiał zakon w pełnym rozkwicie.
      
Historia zakonu anuncjatek to pięć wieków zmagania się z dramatycznymi nieraz uwarunkowaniami zewnętrznymi (burzliwe czasy wojen, Rewolucja Francuska, trudny okres porewolucyjny). Nowy rozkwit zakonu przypadł na lata 1950 – 1996, kiedy to matką służebnicą (tak anuncjatki nazywają swoją przełożoną) była Maria od św. Franciszka z Asyżu. Obecnie siostry, oprócz klasztorów we Francji, mają klasztor w Belgii, na Kostaryce oraz pierwszy klasztor w Polsce - w Licheniu.  
      
Duchowość anuncjatek można streścić w jednym zdaniu: „Naśladować Maryję, aby podobać się Chrystusowi”. Regułę ich życia stanowi Dziesięć Cnót Ewangelicznych Matki Bożej: naśladowanie Najświętszej Maryi Panny Najczystszej, Najroztropniejszej, Najpokorniejszej, Najwierniejszej, Najpobożniejszej, Najposłuszniejszej, Najuboższej, Najcierpliwszej, Najmiłosierniejszej, Najboleśniejszej.
Gdy półtora wieku później bł. Stanisław Papczyński założył zakon marianów, nowa wspólnota została zatwierdzona przez Stolicę Apostolską również na regule Dziesięciu Cnót Ewangelicznych.
      
Siostry anuncjatki wyróżniają się spośród innych zgromadzeń wielokolorowymi habitami. Każdy kolor ma inne znaczenie: szary symbolizuje pokutę i ubóstwo; czerwony – mękę Chrystusa; biały – czystość. Czarny kolor welonu to znak konsekracji zakonnej. Na szyi siostry noszą niebieską wstążkę z medalikiem – na jego awersie przedstawione jest Dzieciątko Jezus w ramionach Najświętszej Maryi Panny, zaś na rewersie Dzieciątko Jezus i św. Joanna trzymająca w ręku krzyż. Dzieciątko nakłada na palec św. Joanny pierścionek, na znak duchowych zaślubin. Habity sióstr – na wzór franciszkański – przepasane są sznurem z dziesięcioma węzłami, symbolizującymi regułę Dziesięć Cnót Ewangelicznych.
     
Nazwa anuncjatki (po francusku 'annonciade') pochodzi od słowa ‘annonciation’, które oznacza zwiastowanie.

realizacja LM Internet  LM Internet