Matka Boża Bolesna
Główka 22 Bazylika z parkingu
SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ LICHEŃSKIEJ


 

Sanktuarium
 

Anuncjatki

W części lasu, którą ks. Eugeniusz Makulski zakupił jako ostatnią, usytuowany jest klasztor sióstr anuncjatek.

Anuncjatki - to wspólnota monastyczna, klauzurowa, założona w 1502 r. przez św. Joannę de Valois, królową Francji. Joanna, jeszcze jako dziewczynka, pytała Matkę Bożą w jaki sposób mogłaby Ją uczcić. W sercu usłyszała słowa Maryi: „Zanim umrzesz, założysz zakon na Moją cześć. To największa radość, jaką możesz uczynić Mojemu Synowi i Mnie…”.

Współzałożycielem zakonu był franciszkanin Sługa Boży o. Gabriel Maria. 

Pierwszy klasztor powstał w Bourges we Francji. Po śmierci św. Joanny (zmarła 4 lutego 1505 r.) powstawały nowe klasztory i fundacje dzięki o. Gabrielowi Marii, który z wielkim zaangażowaniem konty
nuował dzieło św. Joanny. Gdy umierał, zostawiał zakon w pełnym rozkwicie.

Historia zako
nu anuncjatek to pięć wieków zmagania się z dramatycznymi nieraz uwarunkowaniami zewnętrznymi (burzliwe czasy wojen, Rewolucja Francuska, trudny okres porewolucyjny). Nowy rozkwit zakonu przypadł na lata 1950 – 1996, kiedy to matką służebnicą (tak anuncjatki nazywają swoją przełożoną) była Maria od św. Franciszka z Asyżu. Obecnie siostry oprócz klasztorów we Francji mają klasztor w Belgii, na Kostaryce oraz pierwszy klasztor w Polsce - w Licheniu.  

Duchowość a
nuncjatek można streścić w jednym zdaniu: „Naśladować Maryję, aby podobać się Chrystusowi”. Regułę ich życia stanowi 10 Cnót  Ewangelicznych Matki Bożej: naśladowanie Najświętszej Maryi Panny Najczystszej, Najroztropniejszej, Najpokorniejszej, Najwierniejszej, Najpobożniejszej, Najposłuszniejszej, Najuboższej, Najcierpliwszej, Najmiłosierniejszej, Najboleśniejszej. Gdy półtora wieku później bł. Stanisław Papczyński założył zakon marianów, nowa wspólnota została zatwierdzona przez Stolicę Apostolską również na regule 10 Cnót Ewangelicznych.

Siostry anuncjatki wyróżniają się spośród innych zgromadzeń wielokolorowymi habitami. Każdy k
olor ma inne znaczenie: szary symbolizuje pokutę i ubóstwo; czerwony – mękę Chrystusa, miłość, radość; biały – czystość. Czarny kolor welonu to symbol konsekracji zakonnej. Na szyi siostry noszą niebieską wstążkę z medalikiem – na jego awersie przedstawione jest Dzieciątko Jezus w ramionach Najświętszej Maryi Panny. Dzieciątko rączką wskazuje na Maryję. 

Na rewersie widzimy Dzieciątko Jezus i św. Joannę trzymającą w ręku krzyż. Dzieciątko nakłada na palec św. Joanny obrączkę, na znak duchowych zaślubin. Habity sióstr – na wzór franciszkański – przepasane są sznurem z 10 węzłami, symbolizującymi  regułę 10 Cnót Ewangelicznych.

Nazwa 'anuncjatki' – po francusku annonciade, pochodzi od słowa 'annonciation', które oznacza zwiastowanie.

Kompleks klasztorny składa się z niewielkiego kościoła z odrębną częścią dla mniszek, zwaną chórem zakonnym i z zabudowań przeznaczonych na część mieszkalną. Kościół jest otwarty dla pielgrzymów. Mieści około 300 osób, w ławkach zaś 150. Sam klasztor jest budynkiem trzykondygnacyjnym, z piwnicą i poddaszem, podzielonym na część klauzurową i gościnną. Siostry liczą na powołania. Przygotowanych jest dla nich 20 pokoi na piętrze i poddaszu. W klasztorze, poza klauzurą, jest też kilkanaście pokoi dla gości, którzy chcieliby w skupieniu odprawić swoje rekolekcje.

realizacja LM Internet  LM Internet