Powołanie bezpłodnych małżeństw
|
Kościół troszczy się także o małżeństwa, które nie mogą mieć potomstwa. Małżeństwo samo z siebie nie przyznaj prawa do posiadania dzieci, lecz tylko prawo do podjęcia takich aktów naturalnych, które same przez się są przyporządkowane przekazywaniu życia (Donum vitae). Gdyby małżonkowie mieli takie prawo, sprzeciwiałoby się ono godności i naturze dziecka jako osoby. Nie jest ono rzeczą, która należy się małżonkom, nie może także być uważane za przedmiot posiadania. Jest raczej darem, i to największym, najbardziej darmowym małżeństwa, żywym świadectwem wzajemnego oddania się jego rodziców. Dziecko nie tylko powinno, ale także ma niezbywalne prawo do tego, by być owocem właściwego aktu miłości małżeńskiej własnych rodziców. Należy mu się również szacunek jako osobie od samego momentu poczęcia do naturalnej śmierci. Gdy rodzicielstwo nie jest możliwe, małżeństwo w żadnej mierze nie traci swej wartości. W instrukcji Donum Vitae czytamy: Bezpłodność fizyczna -oczywiście - może być dla małżonków okazją do podjęcia innych ważnych zadań w stosunku do życia osób ludzkich, takich jak na przykład adopcja, rożne formy dzieł wychowawczych, pomoc innym rodzicom, dzieciom ubogim lub upośledzonym. Bezdzietnemu małżeństwu sens nadaje wzajemna miłość. Odnajdujemy tego przykłady w samym Piśmie Świętym, np. Elkan i Anna (1 Sm 1,4-8). W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy, że Małżonkowie, którym Bóg nie dał potomstwa, mogą mimo to prowadzić głębokie życie małżeńskie z ludzkiego i chrześcijańskiego punktu widzenia. Ich małżeństwo może wyrażać się owocnie przez miłość, otwartość na innych i ofiarę. (KKK1654) |
