SANKTUARIUM
MATKI BOŻEJ LICHEŃSKIEJ
BOLESNEJ KRÓLOWEJ POLSKI

PRZEWIŃ W DÓŁ

Droga Światła – piątki wielkanocne

W piątki okresu wielkanocnego po Mszy o godzinie 18.00 zapraszamy do bazyliki Najświętszej Maryi Panny Licheńskiej na nabożeństwo Via lucis - Drogi światła, w którym będziemy przeżywać spotkanie ze Zmartwychwstałym. To wyraz paschalnej radości ludzi trzeciego tysiąclecia, którzy „drogę światła” chcą obrać jako własną – nie tylko świętować Wielkanoc raz w roku, ale żyć nią na co dzień.

„Przez metaforę drogi Via Lucis prowadzi nas bowiem od ukazania rzeczywistości cierpienia, które w planach Bożych nie jest czymś ostatecznym, do nadziei osiągniecia prawdziwego przeznaczenia człowieka, którymi są wolność, radość i pokój”

Pierwowzorem nabożeństwa odprawianego w Licheniu jest Oktawa Zmartwychwstania Pańskiego. Treść duchową tych ośmiu niezwykłych dni przeżywamy w formie ośmiu spotkań ze Zmartwychwstałym, który nieustannie przychodzi do swego Kościoła.

Nazwa nabożeństwa, Via Lucis oznacza „Droga Światła”. Jest jakby symetrycznym odbiciem dla Drogi Krzyżowej (Via Crucis). Obie formy złożone są w oryginale z 14 stacji. Jednak, o ile Zmartwychwstanie stanowi „zakończenie” Drogi Krzyżowej, tu jest dopiero początkiem wędrówki, prowadząc poprzez kolejne spotkania uczniów z Chrystusem do Zesłania Ducha Świętego.
W Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej, księża marianie zdecydowali się zaprosić pielgrzymów do uczestnictwa w krótszej formie nabożeństwa. Złożone z ośmiu stacji-spotkań z Chrystusem, wzorowane jest na Oktawie Zmartwychwstania Pańskiego (pierwszych ośmiu dniach okresu wielkanocnego, które w liturgii traktowane są jakby jeden wielki świąteczny dzień). 
Liczba osiem jest tu nieprzypadkowa. Podczas gdy siódemka w Biblii rozumiana jest jako pełnia i doskonałość, cyfra osiem, która ją przekracza, jest wejściem w nową rzeczywistość. „Dzień ósmy” oznacza nowe stworzenie zapoczątkowane wraz ze Zmartwychwstaniem Chrystusa (KKK 2174). Okres wielkanocny, trwający 50 dni również jest oktawą – zawiera w sobie osiem niedziel – od Niedzieli Zmartwychwstania do Niedzieli Zesłania Ducha Świętego.
 
Celem nabożeństwa jest pobudzenie uczestników do trwania w radości paschalnej, która przemienia życie. To właśnie o takim powołaniu chrześcijanina żyjącego w trzecim tysiącleciu, pisał św. Jan Paweł II w liście apostolskim „Novo millennio ineunte” (n. 28): „kontemplacja oblicza Chrystusa nie może zatrzymać się na wizerunku Ukrzyżowanego. Chrystus jest Zmartwychwstałym! Gdyby tak nie było, próżne byłoby nasze przepowiadanie i próżna nasza wiara (por. 1 Kor 15, 14) (…) W dwa tysiące lat po tych wydarzeniach Kościół przeżywa je tak, jak gdyby dokonały się dzisiaj. (…) Pokrzepiony tym doświadczeniem, Kościół wyrusza dziś w dalszą drogę, aby głosić Chrystusa światu.”

Nabożeństwo powstało w 1988 roku z inicjatywy ruchu salezjańskiego Testimoni del Risorto (Świadkowie Zmartwychwstałego). Zostało zatwierdzone w 2002 roku przez Kongregację Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów w dokumencie o nazwie: „Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii”. 

Podczas nabożeństwa będą czytane fragmenty Ewangelii oraz śpiewane pieśni odnoszące się do tematyki zmartwychwstania. Rozważać będziemy najważniejsze wydarzenia z życia Zmartwychwstałego Chrystusa i Apostołów, mające miejsce po Jego zwycięstwie nad śmiercią.
Rozważanych jest osiem spotkań z Chrystusem Zmartwychwstałym:

  • przy pustym grobie (J 20,3-9),
  • z niewiastami wracającymi od grobu (Mt 28,8-11),
  • z Marią Magdaleną (J 20,11a.14b-16),
  • z uczniami idącymi do grobu w Emaus (Łk 24,13-33),
  • z Apostołami po powrocie uczniów z Emaus (Łk 24, 36-48),
  • z Apostołami nad jeziorem (J 21, 15-19),
  • z Apostołami przed rozesłaniem (Mk 16, 6-19),
  • z Apostołami w Wieczerniku (J 20, 19-29).

Przed odczytaniem każdego z fragmentów ewangelicznych zapalana jest kolejno jedna z ośmiu świec. Rozważania przeplatane są pieśniami odnoszącymi się do ich treści.

Podziel się wpisem