W chorobie wiele rzeczy trzeba nauczyć się przeżywać na nowo. Także własne ciało, codzienność i przyszłość. Łatwiej jednak przechodzić przez ten czas, kiedy obok są kobiety, które naprawdę rozumieją. O tej sile wspólnoty przypomniała październikowa pielgrzymka około 30 członkiń Stowarzyszenia Gorzowskich Amazonek do Lichenia, zorganizowana z okazji 32. rocznicy działalności Stowarzyszenia.
„Dzięki temu jest po prostu łatwiej”
W ubiegłym roku były na Jasnej Górze, a tym razem 6 października przyjechały do Lichenia. Około 30 Amazonek z Gorzowa Wielkopolskiego uczestniczyło we Mszy św. o godz. 12.00 w licheńskiej bazylice, włączając się w liturgię słowa oraz modlitwę wiernych. Październik, miesiąc przypominający o profilaktyce raka piersi i sytuacji kobiet dotkniętych chorobą nowotworową, nadał temu spotkaniu dodatkowy wymiar.
– Warto wracać do tych samych miejsc, bo za każdym razem można przeżyć je na nowo – mówiła Bożena Ambroży, organizatorka pielgrzymki, która sama odwiedziła Licheń kilkanaście lat temu.
Przez 32 lata zmieniało się wiele – także samo Gorzowskie Stowarzyszenie oraz jego członkinie. Nie zmieniło się natomiast to, że żadna z kobiet nie musi sama mierzyć się z chorobą.
– Każda z nas przechodzi chorobę inaczej. Pojawiają się różne powikłania, leczenie, a każdy organizm na swój sposób reaguje na chorobę. Możemy dzielić się doświadczeniami, rozmawiać i wzajemnie sobie pomagać. Dzięki temu jest po prostu łatwiej – podkreśliła organizatorka.
To wsparcie nie kończy się na spotkaniach. Amazonki korzystają z rehabilitacji, warsztatów, zajęć na basenie i pomocy psychologa. Wspólnie pielgrzymują, ale przede wszystkim tworzą środowisko, w którym można powiedzieć o tym, co nie zawsze da się przekazać komuś spoza tej wspólnoty.
Każda przywiozła do Licheńskiej Pani własną historię
Dla Jolanty najważniejsze było słowo „dziękuję”. Przyjechała do Matki Bożej Licheńskiej, aby podziękować za lata życia po chorobie.
– Zdrowie to dla mnie ogromna łaska – wyznała.
Mirosława odwiedziła Licheń po raz pierwszy. Jest cztery lata po amputacji piersi.
– W Stowarzyszeniu mam ogromne wsparcie. Właśnie teraz bardzo potrzebuję tej wspólnoty, którą tworzymy, najbardziej. W połączeniu z wiarą jest to coś naprawdę niezwykłego - powiedziała.
Małgorzata pamięta Licheń sprzed ponad 20 lat, kiedy – jak mówi – była tu jeszcze tylko mała kaplica.
– Bycie w takiej wspólnocie to cenny dar – modlitwa, wsparcie, ale też możliwość pielgrzymowania i przeżywania takich chwil jak te dzisiaj- dit.
Takie spotkania pokazują, jak wiele można zyskać, mając obok siebie ludzi gotowych udzielić wsprcia nie tylko w trudnych chwilach, ale także w zwyczajnej codzienności. A kiedy tej bliskości towarzyszą wiara i zaufanie Jezusowi oraz Jego Matce, łatwiej odnaleźć siłę, by iść dalej. Historia Gorzowskich Amazonek jest pięknym świadectwem tego, że wspólnota, wiara i wzajemna troska mogą stać się źródłem siły na kolejnych etapach życia.
