Matka Boża Bolesna
Główka30 prezbiterzy i wierni
SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ LICHEŃSKIEJ


 

Sanktuarium
 

Odpowiedzialne rodzicielstwo

Odpowiedzialne rodzicielstwo stawia pytanie o ilość potomstwa w rodzinach i związany z tym problem regulacji poczęć. W świadomości dzisiejszego człowieka nie ma większych różnic między tym, co naturalne, a tym, co sztuczne, między antykoncepcją, a naturalnymi metodami planowania rodziny. Antykoncepcja jest dziś często traktowana jako zdobycz postępu i wolności, przejaw modernizacji społecznej, uprzyjemnianie i ułatwianie życia człowieka. Jest jednak sprzeczna z prawdą aktu płciowego. Sprzeciwiając się jego naturze czystości niszczy życie ludzkiej istoty i nie pozwala właściwie wyrażać miłości małżeńskiej.
Odpowiedzialne rodzicielstwo wynika z postaw rodziców. Polega na rozsądnym budowaniu rodziny, uznaniu określonych obowiązków wobec Boga, małżonka i dzieci, siebie samego i społeczeństwa, a wynika przede wszystkim z uznania, że dziecko jest osobą posiadającą godność człowieka. W Gaudium et Spes czytamy, że odpowiedzialne rodzicielstwo (…) dotyczy bezpośrednio i wprost tego momentu, w którym mężczyzna i kobieta, łącząc się z sobą jako jedno ciało, mogą stać się rodzicami. Moment ten ma szczególną wartość dla ich więzi międzyosobowej. Równocześnie niesie on z sobą możliwość rodzicielską. Jest to ten moment, w którym oboje mogą stać się rodzicami — ojcem i matką — przekazując życie nowej ludzkiej istocie.
List do rodzin Jana Pawła II Gratissimam sane mówi, iż rodzice uczą się odpowiedzialnego rodzicielstwa z własnego doświadczenia także doświadczenia innych chrześcijańskich małżeństw. W pewnym sensie jest więc tak, że uczeni uczą się od małżonków, aby z kolei w sposób bardziej kompetentny uczyć ich, czym jest odpowiedzialne rodzicielstwo oraz jak je wprowadzać w życie. Jan Paweł II wyjaśnia, czemu Kościół naucza moralności i broni jej w dzisiejszym świecie, nie godząc się na różne, społecznie akceptowane ustępstwa. W Liście do Rodzin Papież patrzył bardzo trzeźwo na sytuacje Kościoła, zarazem dając zrozumienie jego powołaniu, by być światłem świata i solą ziemi (Mt 5,13-16).
Decyzja o posiadaniu potomstwa jest jedną z najistotniejszych w życiu małżeństwa. Dzisiejszy świat częściej postrzega dziecko jako zagrożenie niż jako dar, mimo że przychodzący na świat człowiek już od pierwszych dni swojego życia pokazuje wdzięczność za istnienie. Małżonkowie mają oczywiście prawo decydować o liczbie potomstwa, ale nie powinni uciekać się do metod antykoncepcji, sterylizacji czy praktyk aborcyjnych.
Kościół naucza, że akt prokreacji jest udziałem w akcie stwarzania samego Boga. Odpowiedzialne rodzicielstwo to przede wszystkim odpowiedzialność decyzji rodziców o wydaniu na świat określonej liczby dzieci, przy podejmowaniu której kierują się dobrem nie tylko własnym, ale także dzieci, w tym nienarodzonego jeszcze potomstwa. Wybór tej drogi realizacji chrześcijańskiego powołania pociąga za sobą używanie środków, które szanują procesy naturalne i wartości osobowe związane z przekazywaniem życia. To pojęcie obejmuje też szeroko pojętą odpowiedzialność wychowawczą. Kościół bowiem nie uważa aktu prokreacyjnego za jednorazowy. Składa się on z wielu aktów, które muszą być odpowiedzialne: poczęcia, rozwoju ciąży, narodzenia, wychowania.
W akcie prokreacji wyraża się jedność i miłość małżonków. Niezbędna jest świadomość rodziców, że ten akt małżeński może być początkiem życia ich dziecka. Dlatego powinni począć dziecko w swoich sercach poprzez zamiar i miłość, zanim zostanie poczęte fizycznie. Z tą świadomością łączy się oczywiście wolność, zarówno zewnętrzna, np. od nacisków społeczeństwa nieżyjącego po chrześcijańsku, jak i wewnętrzna – od własnego, niszczącego egoizmu.
Kościół uczy, że akt małżeński ze względu na niepłodność jednego z małżonków, czy dni niepłodne kobiety posiada swoją funkcję jednoczącą. Nie jest wtedy zdolny do poczęcia nowego życia, ale umacnia miłość i jedność małżonków. Ta funkcja jednocząca aktu małżeńskiego jest okaleczana przez małżonków, gdy przezywają go tylko jako jednoczący, wykluczając jego funkcje prokreacyjną, podczas gdy ten akt posiada obie. Mówiąc prościej, chodzi tu np. o sytuacje stosowania różnorakich środków antykoncepcyjnych. Jeśli małżonkowie chcę przeżywać akt małżeński jako jedynie jednoczący, powinni go przeżyć tylko w te dni, gdy nie posiada swej funkcji prokreacyjnej, np. dni niepłodne kobiety. Do tego właśnie odwołuje się Naprotechnologia pomagając ustalać parze małżeńskiej, kiedy wypadają ich dni płodne i niepłodne, a zarazem ucząc, że miłość małżeńska znajduje spełnienie w swojej funkcji prokreacyjnej.
Gdy małżonkowie mają nastawienie przeciwne życiu, także z metod naturalnego planowania rodziny mogą korzystać w sposób niewłaściwy. Taka postawa nazywana jest antykoncepcyjną. Niegodziwa intencja sprawia, że korzystanie z godziwych środków, nie nadaje aktowi małżeńskiemu jego pełnej treści i również on staje się niegodziwy.
Przestrzeganie biologicznych rytmów płodności sprawia, że intencje i działanie małżonków są zgodne z wewnętrzną treścią ich aktu małżeńskiego. Naturalne metody planowania rodziny, do których należy naprotechnologia, sprzyjają panowaniu nad popędem płciowym, refleksji nad sensem płciowości i nauce wyrażania miłości małżonków nie tylko przez akt seksualny. Odpowiedzialne rodzicielstwo jest także realizowane poprzez powstrzymanie się małżonków od kontaktu genitalnego i zastąpienie go kontaktem „seksualnym” (pieszczoty małżeńskie, dotyk, czułość, rozmowa…) Taka decyzja o czasowej wstrzemięźliwości małżeńskiej wymaga od obojga dużej dojrzałości i wzajemnego szacunku. Godziwość przestrzegania okresów niepłodnych w ramach planowania rodziny uznał Pius XII w swoim Przemówieniu do położnych włoskich (21.11.1951). Pius XII przeciwstawiał się publicznie praktyce sztucznego zapłodnienia m. in. w swoich przemówieniach z lat 1949 i 1956.
Zadaniem metody obserwacji śluzu stosowanej w naprotechnologii jest interpretacja dni płodnych i niepłodnych kobiety (skoro mężczyzna jest płodny przez cały czas, to i całej pary), by ustalając jej rytm biologiczny prowadzić do odpowiedzialnego rodzicielstwa. Nie można też lekceważyć faktu, że te metody opierające się na naturalnym rytmie biologicznym kobiety, nie mają żadnych skutków ubocznych dla jej zdrowia. Jest to jedna z metod, które w kontekście prawdziwej miłości strzegą pełnego sensu wzajemnego oddania się sobie i człowieczego przekazywania życia (Gaudium et spes 51).

realizacja LM Internet  LM Internet